De lijdensweg van de leiders: Esmee was skiën, Anne kon ook niet, Khyra bleek toch te geblesseerd, door de aangepaste aanvangstijd kon Angela niet meedoen en Yasmine werd vrijdag ziek. En zo heb je op vrijdag om 20.00 uur 5 meisjes tot je beschikking……… en er kan niet gezegd worden dat er niet van alles is geprobeerd. Onze meetrain-meisjes, alle meisjes van de D9 die met dispensatie zouden mogen spelen, alle meisjes uit andere E-teams (E6, E14 en E15) en zelfs een meisje uit de F werden gevraagd. De leider van de E15 werd op vrijdagavond nog met man en macht geprobeerd om zijn meisjes aan ons af te staan, zodat hij jongens van de E3 of E5 kon laten invallen. Maar nee, hij had zijn meisjes nodig. Die zijn tenminste ingespeeld en als ik de uitslag goed heb gezien, moet ik hem gelijk geven. Uiteindelijk is het contract met Angela opengebroken en is een terugreis met sirene aangeboden om toch maar mee te doen, is Romy verzocht om nog een keer het tenue van Bennekom aan te trekken en zijn op zaterdagochtend de laatste twee meisjes (Sanne en Melissa) nog gecontracteerd om mee te gaan naar Groesbeek. En nu de wedstrijd (sorry, ik moest dit even kwijt).

Groesbeekse Boys waren niet Girls waar je zo maar van zou winnen. Een paar goede verdedigsters, niet bang aangelegde keepster, technisch sterke speelsters en 2 snelle aanvallersters. Doordat onze hele achterhoede er niet was, werden Femke en Paula naar achter gestuurd. Sophie moest verdedigend ook haar taken oppakken. Hierdoor was ons oorspronkelijke middenveld helemaal weg. Dit werd opgevangen door Melissa, Angela en Sanne. Ellen begon voorin. Na 5 minuten kreeg Groesbeekse Boys een corner niet goed weggewerkt en knalde Sanne de bal hard in de touwen. Weer enkele minuten later haalde Sanne opnieuw de trekker over: 0-2. Onze zorgen werden door de regen weggespoeld, maar dat was niet terecht. Nog voor rust kwam de meisjes van Groesbeekse Boys terug tot 2-2. Jordy zette zijn meisjes weer op hun plekje. Ellen was vlak voor rust meer achter te vinden dan voor, dus die moest maar als Ausputzer gaan spelen. Alle snelle aanvalsters van de bal lopen met haar snelheid. Sophie vlak daarvoor. Dat pakte gedurende de tweede helft erg goed uit. Sophie deed het ‘vuile’, harde werk en als de bal er dan doorheen schoot, sprintte Ellen het gat in en knalde de ballen weg.

Toch kwamen we na rust achter met 3-2 en kwamen ook onze zorgen terug. Maar toen nam Birgit de bal in haar handen, knalde die over de middenlijn. Femke ving hem op, gaf de bal diep op Paula die op de goal af liep en keurig binnenknalde. Vijf minuten later was het Ellen met haar Ausputz-werk die de bal over de middenlijn knalde en was het Femke zelf die de bal meenam en keurig afrondde. En vlak daarna dacht Sanne haar 3^e te scoren, maar schoot recht op de keepster. Eh, ho, wacht, de keepster schoot daarna recht op Sanne en nu schoot Sanne net niet recht op de keepster, maar wel op goal: 3-5. De meisjes werden aangespoord om dit niet meer uit handen te geven en eigenlijk kwamen we niet meer echt in gevaar, behalve dat Birgit iets had bedacht wat niemand begreep. Eén van de meisjes van Groesbeekse Boys zal het ook wel niet begrepen hebben, maar vond dat niet erg en scoorde de 4-5.

Allemaal bedankt voor de inzet. Als het spel zo op en neer gaat is het lastig je positie te vinden op het middenveld. Maar iedereen goed gespeeld. Melissa goed het veld breed gehouden, ballen doorgetikt en bijna je doelpuntje meegepikt. En Sanne, tsja de geruchten zoemden al op de Eikelhof rond, voordat we terug waren, dat je nog nooit zo sterk had gespeeld. Maar als je 3 keer scoort in een wedstrijd wil je ook de overwinning mee naar huis nemen en dan maken die paar extra meters (of waren het kilometers) niet veel meer uit.

Petra, Jordy en Rogier